Wij van Dawntime houden wel van een drankje. Daarom bezoeken en recenseren we – op uitnodiging – de beste business drinks in town.

Stel. Je bent een hip automerk. Hoe lanceer je anno 2013 je nieuwe, evenzeer hippe model? Door een bekende dj in te huren, cocktails te serveren en dansers op te trommelen. In de eigen showroom, correctie: brand store aan het Leidseplein uiteraard. Het chique Hirschgebouw is voor deze occasie getransformeerd tot Club MINI om hier de nieuwste troef de MINI Paceman wereldkundig te maken.

Neon aan de wand

Het welkom is in ieder geval fris en fruitig. Letterlijk. Aangezien het gros van de genodigden per bolide naar het festijn is afgereden, staat een amicale ober bij de ingang klaar met een dienblad vol sapjes met smaken als appel-peer en sinaasappel-munt. Het verantwoorde goedje is nog niet achter de kiezen of een collega-ober houdt een  glimmende schaal voor. Of hij een gelei van appel tezamen met een blokje geitenkaas en daar bovenop gedroogde inktvis mag aanbieden? Dat mag.

Drankjes, check. Hapjes, check. En muziek, check. Dansbare tonen vullen de brand store. Al is de avond jong, is er nog geen MINI te zien, de dansvloer is warempel al gevuld en er zit nog beweging in ook.  Dj Hugo Misura zelf spijtig genoeg geen MINI voor de deur staan –  beaamt dit: “Het gaat redelijk snel los.” De grootste muur is compleet bedekt met een zwart-witafbeelding van de Amsterdamse skyline langs het IJ. In de vorm van gele neonlampen prijkt er levensgroot MINI aan de wand. Ook de bar is in neonsferen. Club MINI Amsterdam straalt erboven in blauwe letters.

dd

Mooiste bestuurders

En wat schenken de barheren en -dames zoal? Cocktails (Mai Tai en Sea Breeze) worden vers geschud en de glazen bier, wijn, fris en fruitsapjes staan in grote rijen op de glimmende zwarte bar geëtaleerd.  Ja, de MINI-rijders houden wel van een versnapering. Naast bestaande clientèle zijn er ook potentiële kopers uitgenodigd en staan er daarnaast zakelijke relaties op de gastenlijst. Nog wat inside information: Trouwe MINI-rijder Joop  Braakhekke heeft ook een uitnodiging mogen ontvangen, maar is niet gespot.

Uit een Duits onderzoek is overigens  gebleken dat MINI-eigenaars gemiddeld mooiere mensen zijn dan de bestuurders van andere automerken. Daar kunnen de heren wetenschappers wel eens gelijk in hebben. Het yuppen-gehalte (toch gezien als het stereotype dat een MINI op de oprit c.q. parkeerplek heeft staan) is vanavond overigens binnen te perken gebleven. De man-vrouwverhoudingen is vanwege al die autoliefhebberij wel wat verstoord. Ruwe schatting is 75 procent versus 25 procent.

1362184906

Hans Klok-act

De belangrijkste en meeste voornaamste aanwezige is echter de MINI Paceman himself. Gehuld in een zwart satijnen doek staat hij klaar om openbaard  te worden.  Op een groot scherm achter de dj is te zien hoe een schare dansers zich vanaf het Leidseplein richting de feestlocatie manoeuvreert. De meute binnen maant zich ondertussen rondom het gedaante onder het zwarte doek.  Vol bombarie treden de heren dansers binnen. iPhones gaan massaal de lucht in. Gejoel, gejuich, geklap, gedans. En dan het moment M. Als een ware Hans Klok-act wordt de Paceman ontdaan van zijn gewaad. Nog meer gejoel, gejuich, geklap, gedans. Tegelijkertijd komt buiten een exemplaar aangereden, begeleid door een motoragent, in gehuurde outfit. “Dit lijkt wel het voorprogramma van Lady Gaga,” schalt MINI-rijder Daan Kloek lyrisch.

En dan de hamvraag: wat vindt men ervan? Een kleine selectie van de kritieken. ‘Heel mannelijk’, ‘gestroomdlijnd’, ‘lekker opstaand kontje’, ‘ik zou hem uitkiezen’, ‘even wennen’, ‘rete strak’, ‘aardig prijskaartje’. Prijskaartje mag inderdaad vervangen worden door prijskaart. Het standaardtype staat voor 29.695 euro klaar. Tikt u echter 60.000 euro neer dan heeft u de meest exclusieve en expensieve versie te pakken. “Dan moet je er wel bij zeggen dat het hier om een getunede versie gaat, de John Cooper Works en dat de vanafprijs 46.695 euro is.” Bij dezen.

1362184786

MINI-gevoel

Product marketing man Mick Donker weet de details. Let wel, hier volgt een overtuigende boodschap. “De Paceman is voor de wat oudere man van rond de 35 jaar. Hij heeft een druk bestaan en houdt van uitgaan, lekker eten en goede muziek, leidt een luxe leven.” Vooruit, nog een klein beetje pr-praat dan. “Overal in de auto zie je de horizontale lijnen terug, zelfs in de achterlichten. Achterin zitten twee stoelen in plaats van een bank met daar tussen een rails waarop je allerlei attributen kunt bevestigen: zonnebrillenkoker, navigatiesysteem,  bekerhouder. Het creëert een echt MINI-gevoel. Alsof je in een kart rijdt, zo strak ligt hij op de weg. Niets rijdt als een MINI, hè. En dat zeg ik niet omdat ik bij MINI werk.” I rest my case.

Plaatsjesdraaier Erick E heeft inmiddels plaatsgenomen achter de draaitafels. Philip Lucie staat met een grote grijns op de dansvloer. “Hij zweept de boel goed op,” wijzend naar de befaamde dj. Zijn oordeel over de avond: “Goed feestje, al zit er een groot verschil tussen de hippe mensen en de echte autoliefhebber. In welke categorie is hijzelf te scharen? “Geen van beide,” en vervolgt lachend zijn dansvloeravontuur.

1362184544

´Groen! Roken!´

Onder het mom van explorerend journalistiek onderzoek dient er uiteraard ook een proefrit gemaakt te worden, doelgroep of niet. Met piepende banden stopt een exemplaar voor de lange rij. Lars van den Berg stapt gedeisd uit. Zijn eerste reactie:  “Het is geen S, hè (sportversie, red.), hij is te langzaam. Laat ik het anders stellen, hij is op zich snel genoeg maar te langzaam voor mij, zegt hij grijzend. “Wat ik rij? Een Cooper D.”

Voordat de rit begint, eerst even blazen bij de gelegendheidsagent. “YES! You’re ready for a Paceman night ride. Enjoy!” staat in grote blokletters groen omlijnd op het uitgereikte kaartje. Samen met een begeleider en twee andere gegadigden neem ik –  eerst achterin – plaats. “Daar sta je dan met je Audi A1, waarschijnlijk jaloers omdat je die vorige jaar hebt gekocht,” klinkt het smalend terwijl we stilstaan bij het stoplicht voor het Rijksmuseum. “Groen! Roken!” En weg is de Paceman. “ Het is wel lastig optrekken met die voorwielaandrijving,” klinkt het als kritische noot, ronkend over de Ceintuurbaan. Het kan de heren niet snel genoeg  gaan. Het vooraf genuttigde mosselsoepje met saffraan en een schuim van basilicum krijgt een geheel andere dimensie in deze setting.

Vanaf het Museumplein is het de beurt aan ondergetekende. Aangemoedigd vanaf de bijrijderstoel en achterbank het gaspedaal nog meer in te trappen, waan ik mij een quasi-rallyrijder. Waan, fietsen en stoplichten maken deze jeugddroom faliekant onmogelijk. Dan maar de Pacewoman-manier: smile and wave.

z

 

FacebookTwitterPinterest